We komen gisteren gezellig een paar dagen met den trein naar zee om uit te rusten van alles omtrent mijn moeder haar verhuis.
We pakken den tram om naar de nieuwe Colruyt in Nieuwpoort te gaan boodschappen doen.
De halte is over de deur en de winkel is van 't allernieuwste soort (daartegen is de nieuwe in Katelijne een antiek geval). We zijn in 't buiten komen dan ook nog volop commentaar aan 't geven op die winkel ('t ventje heeft in ne colruyt gewerkt dus dat interesseert em wel), ik zie nog es om en boenk patat, ik sla mijn enkel om op een schuine stoeprand en lig met mijn klikken en mijn klakken de grond op. Gelukkig was de fles wijn die we net gekocht hadden nog heel maar mijnen enkel had minder sjans. Ik kon er nog net op steunen om recht te geraken en tot bij de tramhalte te strompelen. Met wat moeite thuisgeraakt en daar was de enkel al eens zo dik als normaal.
Zalf en een windel en de zetel in. In huis rondstrompelen ging nog wel de rest van de avond en ik heb ook nog redelijk geslapen maar tegen 's morgens kon ik bijna ni meer tot op de wc geraken.
Pff dan is er een probleem als je met de trein komt want de spoed die is ni bepaald naast de deur dus komt het ventje met een idee, hij gaat met de trein terug naar Mechelen en komt met den auto terug.
Zo gezegd, zo gedaan, mijnen held vertrekt na het ontbijt na mij nog snel de raad gegeven te hebben van misschien een ontstekingsremmer te nemen.
Ik luister braaf, neem mijn pilleke en ga met een boekske en laptop bij de hand in de zetel zitten.
Om 15.00 de afleiding voor de pijn: Dè match van het seizoen voor onze Racing Mechelen, we kunnen kampioen spelen vandaag.
Tijdens de rust is het kampioenschap een feit (volgens de stand van het moment maar den 2de helft kan nog veel brengen natuurlijk) en arriveert het ventje terug. Als bij toverslag is mijn voetje ineens een heel stuk beter en kan ik terug rondstrompelen. Zou dat aan het beloftevolle voetbalresultaat of aan da pilleke liggen ?
Naar de spoed gaan we voorlopig maar niet, afwachten hoe het morgen gaat.
En nee, ventje is niet tevergeefs de auto gaan halen want op deze manier thuis geraken met tram en trein zie ik toch nie techt zitten en ook nog 2 dagen binnen zitten, is niet leuk dus die auto is wel handig.
Samen volgen we de 2de helft van de match, spannend!! Opeens vallen er goals maar ook bij onze concurrent. Dan in toegevoegde tijd maakt onze tegenstander de gelijkmaker 2-2 maar gelukkig bij onze concurrent blijft het 1-1. Ze hebben dus net als wij 1 punt verdiend vandaag waardoor onze voorsprong van 4 punten blijft en met nog maar 1 wedstrijd te gaan, betekent dat dat ze ons ni meer kunnen inhalen.
KAMPOENEUH !!
Ik amuseerde me vandaag met een zot liedje te illustreren :)
Na een gewonen match doet een speler de supporters zwijgen en zingt dan
Daar boven op nen berg
Daar stond ne kalkoen
En weet ge wat die zei?
We worden kampioen
De supporters mochten zinneke per zinneke herhalen :)
Waar het liedje juist vandaan komt, weet ik ni maar 't was wel grappig.
Ondertussen was ik hier aan zee ook eindelijk nog eens aan het haken geslagen terwijl ik gekwetst op de zetel hing.
Dit sloefke lag hier namelijk maar eenzaam te wezen en omdat ge op ene voet ni goe vooruikomt (haha toepasselijk nu) haakte ik eindelijk voort aan het tipke van sloefke 2. Ik geraakte tot aan het einde van het blauw aan den tenenkant om dan es te passen op de sloef die af is en tot de ontdekking te komen dat ik blijkbaar een verkeerd haaknummer had gebruikt voor nr 2.
Ik had nen 3,5 genomen nu maar had dus de andere met ne 4 gehaakt. Dan maar uitetrokken en opnieuw begonnen met de juiste haak en ondertussen al terug even ver..
Ik ben toch echt een kieken zenne, ik kan met die kalkoen samen op den berg gaan zitten :p
Allez, ik ben terug vertrokken met haken hopelijk en dan passeer ik hier wel terug wat vaker.
Duimen jullie aub voor een vlugge genezing van mijn enkel want maandag over een week vertrekken we voor 10 dagen naar Engeland en daar gaat heel wat moeten gewandeld worden.
Groetjes van An
